اولین روز که چشمامو وا کردم دیدم یکی کنارم نشسته
داشت به چشمام نگاه میکرد بهش گفتم تو کی هستی؟
گفت: من پیشت میمونم ولی بهت نمیگم کی هستم
گفتم : تا همیشه پیشم میمونی
گفت : آره
گفتم : باهام بازی میکنی؟
گفت : نه
گفتم : واسه چی؟
گفت : من فقط پیشت میمونم ولی کاری واست نمیکنم
من هم گریه کردم اومد اشکامو پاک کرد
گفت : هنوز گریه نکن
گفتم : واسه چی؟
گفت : هنوز وقتش نرسیده
من هم بیشتر گریه کردم
مامانم اومد منو بغل کرد
اون گفت : میدوی این کیه ؟
گفتم : نه
گفت : این مادرته
گفتم : مادر چیه؟
گفت : مادر دلسوز ترین فرد دنیاست خیلی هم دوست داشتنیه
گفتم : باهام بازی میکنه؟
گفت : آره
گفتم : من مادر رو بیشتر دوست دارم تا تو
گفت : ولی...
گفتم : ولی چی؟
گفت : اون تو رو تنها میزاره
گفتم : نه اون منو دوس داره تنهام نمیزاره
گفت : تنهات میزاره
منم دوباره گریه کردم دیدم یکی اومد دست رو سرم کشید
اون گفت : این رو میشناسی؟
گفتم : نه
گفت : این پدرته
گفتم : پدر
گفت : آره
گفتم : این کیه ؟
گفت : این مهربان ترین فرد دنیاست خیلی هم دوستت داره
گفتم : باهام بازی میکنه؟
گفت : اره ولی آخر تنهات میزاره
گفتم : تو دروغ میگی اون منو دوست داره
دیدم یکی اومد بالای سرم دستامو گرفت و یه بوس به دستام داد
گفت : میدونی این کیه؟
گفتم : نه
گفت : این خواهرته
گفتم : خواهر
گفت : آره خواهر ، هم راز ، هم درد ، هم بازی
گفتم : این پیشم میمونه
گفت : نه این هم تنهات میزاره
گفتم : آخه چرا ؟اون که منو دوست داره
گفت : همه دوستت دارن اما فقط من پیشت میمونم و تنهات نمی زارم
گفتم : نه
وبعد دیدم یکی اومد بغلم کرد و باهام بازی کرد
گفت : میدونی این کیه ؟
گفتم : این همونیه که منو تنها نمی زاره
گفت :نه اون هم تو رو تنها میزاره
گفتم : نه نه نه
گفت : اون برادرته دوست داره هر چی میخوای واست میاره ولی بهش دل نبند
گفتم : چرا؟
گفت : تنهات میزاره
بعد روزها گذشت سال ها گذشت تا من بزرگ شدم و با آدم های دیگری آشنا شدم
ولی اون همش می گفت اونها تو رو تنها میزارن
تا روزی که....
داشتم قدم میزدم دیدم یکی داره نگام میکنه اول بهش توجه نکردم و رفتم
روز بعد وقتی از اونجا گذشتم دیدم دوباره اونجا ایستاده و به من خیره شده من هم اهمیتی بهش ندادم و سریع از اونجا گذشتم
روزها گذشت و اون همین جور به من خیره میشد
وقتی اون رو میدیدم داشت بهم لبخند میزد همیشه یک شاخه گل سرخ توی دستاش بود یک روز که داشتم از اونجا گذر میکردم دیدم یکی اومد جلوم ایستاد و شاخه گلی به طرف من گرفت وقت نگاش کردم دیدم خودشه همونی که همیشه منتظرم بود به چشماش نگاه کردم خودشو اورد جلو تر بهم گفت دوستت دارم ....
دیدم یکی بهم گفت : تنهات میزاره
آره خودش بود اونی که همیشه باهام بود و می گفت تنهام نمیزاره
گفتم : اون که دوستم داره
گفت : این دلیل موندن نیست
من هم اون گل رو از اون گرفتم
هر روز منتظر من به درختی تکیه میکرد با یک گل سرخ
کم کم معنی عشق رو فهمیدم آره اون عاشق من شده بود
اما من از جدایی میترسیدم خیلی....
روزی رسید که دیدم کنار درخت کسی نیست دیدم یک نامه با یک گل سرخ کنار درخت بود
وقتی نامه را باز کردم نوشته بود تو تنهاترینی
به خیابون نگاهی کردم دیدم خودش بود اما دستاش توی دستای یکی دیگه....
توی همون لحظه دیدم یک دست روی شونه هام گذاشت
گفت : دیدی گفتم باتو نمیمونه
من هم بغض گلوم رو گرفته بود به آرامی گریه کردم
گفتم : تو که تنهام نگذاشتی
گفت : آره من تنها کسی هستم که کسی رو تنها نمیزارم
گفتم : تو کی هستی؟
گفت : غم
گفتم : غم
گفت : آره اونی که با همه میمونه هیچ کسی رو توی تنهایی تنها نمیزاره
اشکامو پاک کردم و رفتم جایی که دیگه کسی منو پیدا نکنه
اما تنها کسی که منو تنها نگذاشت غم بود .....

نوشته شده توسط سیروس در 88/06/06 ساعت 15:55 | لینک ثابت |

وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم .

وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم .

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم .

وقتی او تمام کرد من شروع کردم .

وقتی او تمام شد من آغاز شدم .

و چه سخت است .

تنها متولد شدن

مثل تنها زندگی کردن است ،

مثل تنها مردن !

نوشته شده توسط سیروس در 88/03/31 ساعت 15:27 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/03/15 ساعت 1:42 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/03/15 ساعت 1:41 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/03/15 ساعت 1:41 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/03/15 ساعت 1:38 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/02/12 ساعت 1:56 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/02/12 ساعت 1:56 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/18 ساعت 3:12 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/18 ساعت 3:12 | لینک ثابت |

براش بنویس دوستت دارم آخه میدونی.آدما گاهی اوقات خیلی زود حرفها شونو از یاد میبرن ولی یه نوشته ، به این سادگیها پاک شدنی نیست.اگرچه پاره کردن یک کاغذ از شکستن یک قلب هم ساده تره...ولی بنویس...

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/18 ساعت 3:11 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/14 ساعت 2:41 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/14 ساعت 2:40 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/10 ساعت 18:30 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 88/01/10 ساعت 18:15 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 87/12/23 ساعت 3:55 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط سیروس در 87/12/23 ساعت 3:53 | لینک ثابت |

مردی صبح زود از خواب بیدار شد تا نمازش را در خانه خدا (مسجد) بخواند.

لباس پوشید و راهی خانه خدا شد.

در راه به مسجد، مرد زمین خورد و لباسهایش کثیف شد. او بلند شد،

خودش را پاک کرد و به خانه برگشت.

مرد لباسهایش را عوض کرد و دوباره راهی خانه خدا شد. در راه به مسجد و

در همان نقطه مجدداً زمین خورد!

او دوباره بلند شد، خودش را پاک کرد و به خانه برگشت. یک بار دیگر لباسهایش

را عوض کرد و راهی خانه خدا شد.

در راه به مسجد، با مردی که چراغ در دست داشت برخورد کرد و نامش را پرسید.

مرد پاسخ داد: (( من دیدم شما در راه به مسجد دو بار به زمین افتادید.))،

از این رو چراغ آوردم تا بتوانم راهتان را روشن کنم.

مرد اول از او بطور فراوان تشکر می کند و هر دو راهشان را به طرف مسجد

ادامه می دهند. همین که به مسجد رسیدند، مرد اول از مرد چراغ بدست

در خواست می کند تا به مسجد وارد شود و با او نماز بخواند.

مرد دوم از رفتن به داخل مسجد خودداری می کند.

مرد اول درخواستش را دوبار دیگر تکرار می کند و مجدداً همان جواب را می شنود.

مرد اول سوال می کند که چرا او نمی خواهد وارد مسجد شود و نماز بخواند.

مرد دوم پاسخ داد: ((من شیطان هستم.)) مرد اول با شنیدن این جواب جا خورد.

شیطان در ادامه توضیح می دهد:

((من شما را در راه به مسجد دیدم و این من بودم که باعث زمین خوردن شما شدم.))

وقتی شما به خانه رفتید، خودتان را تمیز کردید و به راهمان به مسجد برگشتید،

خدا همه گناهان شما را بخشید. من برای بار دوم باعث زمین خوردن شما شدم

و حتی آن هم شما را تشویق به ماندن در خانه نکرد، بلکه بیشتر به راه مسجد برگشتید.

به خاطر آن، خدا همه گناهان افراد خانواده ات را بخشید. من ترسیدم که اگر یک بار دیگر

باعث زمین خوردن شما بشوم، آنگاه خدا گناهان افراد دهکده تان را خواهد بخشید.

بنا براین، من سالم رسیدن شما را به خانه خدا (مسجد) مطمئن ساختم.

نوشته شده توسط سیروس در 87/12/17 ساعت 22:47 | لینک ثابت |

معلم گفت: « بنویش سیاه! »
و پسرك ننوشت.
معلم گفت: « هر چه می دانی بنویس »
و پسرك گچ را در دست فشرد.
معلم گفت:
_ املائ آن را نمی دانی؟
و معلم عصبانی بود.
سیاه آسان بود
و پسرك چشمانش را به سطل قرمز رنگ كلاس دوخته بود.
معلم سر او داد كشید
و پسرك نگاهش را به دهان قرمز رنگ معلم دوخت
و باز جوابی نداد.
معلم به تخته كوبید
و پسرك نگاه خود را به سمت انگشتان مشت شده معلم چرخاند
و سكوت كرد.
معلم بار دیگر فریاد زد:
_ بنویس!
گفتم هر چه می دانی بنویس!
و پسرك شروع به نوشتن كرد:
_ كلاغها سیاهند ،
پیراهن مادرم همیشه سیاه است،
جلد دفترچه خاطراتم سیاه رنگ است.
كیف پدر سیاه بود،
قاب عكس پدر یك نوار سیاه دارد.
مادرم همیشه می گوید :
پدرت وقتی مرد موهایش هنوز سیاه بود.
چشمهای من سیاه است و شب سیاهتر.
یكی از ناخن های مادر بزرگ سیاه شده است
و قفل در خانمان سیاه است.
بعد اندكی ایستاد
رو به تخته سیاه و پشت به كلاس
و سكوت آنقدر سیاه بود كه پسرك
دوباره گچ را به دست گرفت و نوشت:
_ تخته مدرسه هم سیاه است
و خود نویس من با جوهر سیاه می نویسد.
گچ را كنار تخته سیاه گذاشت و بر گشت.
معلم هنوز سرگرم خواندن كلمات بود.
و پسرك نگاه خود را به بند كفشهای سیاه رنگ خود دوخته بود.
معلم گفت:
_ بنشین.
پسرك به سمت نیمكت خود رفت و آرام نشست
معلم كلمات درس جدید را روی تخته می نوشت
و تمام شاگردان با مداد سیاه
در دفتر چه مشقشان رو نویسی می كردند.
اما پسرك مداد قرمزی برداشت
و از آن روز مشق هایش را با مداد قرمز نوشت
معلم دیگر هیچگاه او را به نوشتن كلمه سیاه مجبور نكرد
و هرگز از مشق نوشتنش با مداد قرمزایراد نگرفت
و پسرك می دانست
كه قلب معلم هرگز سیاه نیست!

 

 

نوشته شده توسط سیروس در 87/12/17 ساعت 22:46 | لینک ثابت |

سلام سلامی به گذشته بی منت  سلامی به گذشته ای که چقدر زود گذشت

خدایا چه میبینم کسی که روزی عاشقم بود مرا از خود میراند حتی دیدنم هم برایش مانند یک اجبار شده چرا مگر من با او چه کردم به جز اینکه عاشقش بودم من فقط او را خواستم اما او ...

حالا حتی وقتی میگوید دوستم دارد در چشمهایش میبینم که دروغ میگوید او حتی مثل قدیم در چشمهایم زل نمیزند و اگر من این کار را میکنم مرا دیوانه غلمداد میکند خدایا سهم من از این همه عشق چه بود من جز شبهایی که با یاد او صبح کردم و تنها مرحم زخم دلم اشکهایم بود و در خلوت دلم فقط با تو درد دل کردم چیزی را به خاطر نمیآورم اما حالا میفهمم که چقدر به تو نزدیک تر شدم کسی که من او را عشق خود می نامیدم حتی از اشکهایم هم خبردار نشد و مرا درک نکرد اما حالا میفهمم که چقدر از تو دور بودم اما تو به من نزدیک خدایا حالا میفهمم که به جز تو و امیدت در دل چیزی نخواهد ماند و فقط عشق تو هستی و بس تنهایم نگزار دوستت دارم خدای خوبم .

نوشته شده توسط سیروس در 87/12/14 ساعت 0:56 | لینک ثابت |